Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog een berichtje schreef, maar ik ga daar meteen verandering in brengen!

De laatste weken was Marit al regelmatig eens op het minitoiletje gaan zitten. Zonder al te veel succes echter, want ofwel kwam er toen niets, ofwel kwam het pas wanneer ze alweer door de kamer aan het hollen was. Ze liet de moed echter niet zakken en bleef oefenen… en gisteren heeft ze voor de allereerste keer een plasje in haar potje achtergelaten! Ik hoef niet te vertellen hoe trots ik ben op mijn eigenlijk-niet-meer-zo-kleine meid

Ook de woordjes, en zelfs al kleine zinnetjes, beginnen goed te lukken. Meestal beperken de woorden zich wel tot de klinkers, maar we verstaan wat ze bedoelt en helpen haar aan de juiste medeklinkers. Haar laatste woordje tot nu toe is ‘neuhoo’ (neushoorn)

Vandaag gaan we er nog eens een leuke papadag van maken. De winkel en de bib staan al op de agenda en de tijd tussendoor zullen we wel weten op te vullen met kleuren, dansen, zingen, de deuren open en dicht doen, de lichten aan en uit doen en het huis afbreken

Gisteren was het Jorunn haar verjaardagsfeest, en we hebben het vermoeden dat het tot nu toe de gelukkigste dag uit haar leven was! Al dagen van tevoren was ze aan het uitrekenen hoeveel keer ze nog moest slapen voor het zover was. Zaterdag zijn Jorunn en ik dan een (ijs-)taart gaan kiezen en dan begon de spanning. Op zondagochtend samen het huis en haar stoel versieren en om 13u45 zat ze al klaar in haar stoel, te wachten op de gasten (oma, en peter, moeke en Romain, tante Evy en nonkel Erik, meke Griet en nonkel Tim en Hannes!). Toen de taart er eindelijk aan kwam, glunderde ze tot in de topjes van haar tenen. De 3 kaarsjes wilden niet direct uit, maar ze had moed genoeg. Na 2! stukken taart was het tijd voor de pakjes. Ze viel van de ene verbazing in de andere en riep dat ze blij was. Op een gegeven moment hebben we het potje onder haar poep moeten zetten want ze had geen tijd om te plassen . Ze leek nog het meest gelukkig met de eenvoudige kadootjes: een tandenborstel met zuignapvoetjes en een viewmaster! En Marit? Die was ook blij met al die taart en al die kadootjes van Jorunn

Vandaag was het dan feest voor Jorunn in de klas. Dat hadden we zo afgesproken met de juf zodat het dicht bij haar verjaardagsfeest thuis lag. Mama heeft gisteravond nog een cake gebakken voor de kindjes van de klas. Ze heeft een kroon en een klein kadootje van de juf gekregen en mocht op tafel staan terwijl de kindjes van ‘lang zal ze leven’ zongen. Ook daar kijkt ze al een tijdje naar uit.

Het is nog een paar dagen voor ze echt 3 jaar is, maar volgens Jorunn is ze nu al 3 geworden en het bevalt haar!

Ondertussen zijn we al bijna een maand verder, tijd voor een update dus!

De eerste schoolweek was vrij goed verlopen, al begon het besef te komen dat ze mama/papa elke dag moest missen en dat ze dat toch niet zo leuk vond. Vooral tijdens de speeltijden had ze het moeilijk volgens de juf. Ze is het dan ook niet gewoon om met andere kindjes te spelen.
Op donderdag 4 september kwam ze thuis met een snotneus en is ze ‘s nachts ziek geworden. Vrijdag thuis gebleven, de week erna zijn we dinsdag naar de dokter geweest want ze bleef maar koorts hebben en Marit werd ook ziek. Verdict: Jorunn verkoudheid en Marit een oorontsteking! Neusdruppeltjes, hoestsiroop voor Jorunn en antibiotica voor Marit, een hele boterham. Woensdag werd mama ook ziek en dat heeft ook 6 dagen geduurd. Uiteindelijk is Jorunn op dinsdag 16 september terug naar school kunnen gaan. Ze heeft het dus goed te pakken gehad. Marit had er veel minder last van. We hopen dat het niet een hele winter vol verkoudheden zal zijn!

De eerste schoolweek (voor de 2x keer) verliep heel moeilijk. Wenen ‘s morgens, wenen bij het afhalen van school, wenen ‘s avonds en sommige nachten ook nog eens. En altijd weer: “Ik wil niet naar school” en “Je gaat mij toch komen halen als de school uit is he?” Maar in de loop van deze week is dat stilaan verbeterd, gelukkig maar want het is heel lastig om ze daar elke ochtend in tranen achter te laten in school. We hielden het afscheid zo kort mogelijk. Vandaag ging het zelfs heel goed, ze heeft ze me bijna niet meer bekeken, ze had te veel haast om bij juf Elke te gaan staan

Er zijn 22 kindjes in haar klas, en haar symbool is een slakje. Naar eigen zeggen heeft ze al 1 vriendinnetje: Fleur, “Maar de andere kindjes ken ik nog niet hoor mama”. Ze heeft een heen-en-weer boekje met veel praktische mededelingen en veel invulformulieren . Deze week mocht ze elke dag iets meenemen in het kleurtje van de dag: maandag een gele badeend, dinsdag een groen laarsje, woensdag was het pedagogische studiedag en vandaag had ze een blauw kussentje meegenomen. Morgen is het de rode dag. Vandaag is ook de fotograaf langsgekomen op school, we zijn eens benieuwd…

Maritje geniet ondertussen van de aandacht die ze krijgt als Jorunn op school zit. Als Jorunn dan terug is, vraagt ze ook extra aandacht. Dit doet ze door Jorunn pijn te doen, haar theatraal te laten vallen bij de minste opmerking of iets dat haar tegenzit, en haar echt tussen Jorunn en mij komen wringen. Hopelijk is deze fase snel voorbij, want het zijn vermoeiende avonden zo.

Ook papa was op 1 september op school begonnen, maar dan met les geven (avondonderwijs). Bijgevolg is papa er 2 avonden in de week er niet bij wanneer ze gaan slapen, en daar moesten ze ook even aan wennen. Maar stilaan valt alles hier weer in de plooi. Hoewel, Marit is weer ferm aan het snotteren en heeft vannacht een halve nacht bij mama en papa doorgebracht…

Hiep hiep hoera, 30 kaarsjes voor papa!

Het is stilletjes in huis. Onze grootste kapoen beleeft haar allereerste dagje op school en haar kleine zus kan het blijkbaar niet zo goed geloven dat nu al het speelgoed even voor haar alleen is.

Hoewel het druk was aan de schoolpoort deze morgen en er een paar kindjes aan het wenen waren, bleef Jorunn erg opgewekt. Bij de inschrijving was gezegd dat juf Nadia van het instapklasje ons zou verwachten, maar nu bleek dat Jorunn toch al meteen naar het eerste kleuterklasje mocht. Dus juf Nadia werd gewisseld voor juf Elke en de klas met het kasteel werd geruild voor de klas met het keukentje
Het afscheid was snel achter de rug: een kus voor mama, een kus voor papa en mee met de juf naar binnen…

We zijn allemaal erg benieuwd wat Jorunn vandaag allemaal zal uitspoken…

Gisteren zijn mama, papa en Jorunn naar school geweest om Jorunn in te schrijven. Marit bleef ondertussen bij oma, opa en tante Evy. Na enig heen-en-weer geloop om de plaats van inschrijving te vinden, werden we verwelkomd door juf Hilde, die Jorunn meteen vanalles vroeg. En daar heeft ze flink op geantwoord . Na veel papierwerk mocht ze ook op het knopje duwen om een kopietje van haar SIS kaart te nemen. Daarna kreeg ze een kadootje: een vertelkaart waarmee ze kan vertellen wat er op school of thuis gebeurd is en hoe ze zich daarbij voelde (daar heeft ze de hele avond nog mee gespeeld!). Tot slot mochten we nog even naar de klasjes kijken, waar ze gepuzzeld heeft en in een huisje thee gezet. Toen zag ze de winkelkarretjes en haar oogjes begonnen te blinken! Ondertussen konden mama en papa even met juf Nadia praten, die druk bezig was een kasteel te maken voor één van de hoekjes. Het feit dat ze niet naar huis wilde maar liever bleef spelen maakt dat we met een gerust hart naar de eerste schooldag uitkijken. Jorunn is er klaar voor!

Vandaag is Jorunn met oma, peter en tante Evy naar het Boudewijnpark geweest. Gelukkig is het zonnetje er door gekomen! Het werd een vermoeiende, maar leuke dag. Ze heeft veel dieren gezien, op een molentje gezeten, frietjes gegeten en is een beetje bang geweest tijdens de vogelshow. Na een deugddoend bad heeft ze in bed nog een uur liggen vertellen tegen Marit.

En Marit? Die heeft genoten van exclusieve aandacht van mama en heeft ook wat slaap ingehaald!

Slechts één hoofdpunt in het papadagverslag van vandaag: we zijn gaan winkelen en Jorunn zat daarbij achter het stuur…

Vandaag is Marit 18 maand geworden, proficiat kleine meid die al niet meer zo klein is! Op deze leuke dag moest mama een halve dag werken, Griet en peter Tim zijn komen oppassen. Toen Marit mij zag binnenkomen begon ze heel hard te zagen en te knuffelen en te hangen. Toen ik eens in haar mondje keek, bleken er 2 nieuwe tandjes te zitten… Het was lang geleden dat er nog eens tandjes groeiden!
Wat Maritje nu vooral leuk vindt: kleren proberen aandoen (en kwaad zijn omdat het niet lukt), aarde uit bloempotten halen, met water spelen, boekjes lezen en overal op klimmen. De laatste nieuwe woordjes zijn keuken, koekje en dikkop. Dat laatste zei ze tegen de grote schildpad