Het vele zalfjes inmasseren heeft dan toch iets uitgedaan, want Marit wordt ‘s nachts niet meer wakker van de jeuk en ook overdag heeft ze geen kronkel-aanvallen meer. De eczeemplekjes zijn er nog maar zijn al veel verminderd. Haar velletje voelt alweer wat egaler aan. Tegen haar verjaardag zal het helemaal in orde zijn (anders moesten we nog eens terug gaan bij de dokter). De laatste dagen is ze weer ferm haar stappen aan het oefenen, ze durft de wijde kamer in te stappen zonder dat ze direct iets heeft waartegen ze kan steunen. Of ze loopt eens van de speeltafel naar de zetel (zo’n 2 meter). Gisteren heeft ze voor de eerste keer zelf yoghurt uit een kommetje gelepeld en dan ook in haar mondje gekregen. En plots is ze geen baby meer…