Vorige week dinsdag bleek er weer een gaatje in Jorunn haar tut te zitten. De laatste tijd gaan de fopspenen hier niet langer mee dan een week doordat Jorunn ze kapot bijt. Ze had al een tut van volle siliconen gekregen – speciaal voor bijterkes, de ‘grotemeisjestut’ – maar die wilde ze niet. We hadden haar gewaarschuwd dat als haar laatste tutje kapot was, dat het dan gedaan was. En dan was het zover. Ze begreep het en ging er mee akkoord, maar wilde wel geen middagdut meer doen. Twee avonden heeft ze het moeilijk gehad, maar de grotemeisjestut wilde ze ook niet. En nu gaat het goed, joepiejee!

Diezelfde dinsdag (jaja) hadden we ook besloten terug met de zindelijkheidstraining te beginnen. We waren allemaal gemotiveerd, al heeft ze het nog wat moeilijk omdat ze haar broek zelf niet kan (wil/durft) uit doen. En toen zijn Jorunn en ik donderdagochtend ziek opgestaan…

Drie dagen koorts heeft ze gehad, en toch is ze flink blijven op het potje gaan. Nu we terug genezen zijn, doen we verder natuurlijk. Ik mag haar alleen geen pamper aandoen overdag, want dan heeft ze geen zin om op het potje te gaan.

En zo is ze alweer een grotere meid geworden, waar we heel fier op mogen zijn!