Nog 2 hoektandjes erbij! En al een paar dagen ferm lastig daarvoor, een hele dag zagen en wenen en vallen en blutsen, ocharme ons bolleke!

Vandaag heeft ze Bumba en deur gezegd

Jorunn heeft deze week een groot bed gekregen, maar voorlopig heeft ze er nog maar een halve nacht ingelegen. Haar babybedje staat er ook nog, en van ons mag ze kiezen in welk bed ze slaapt. Ze heeft de laatste tijd problemen om door te slapen. Rond 1u wordt ze wakker en heeft ze ons nodig omdat ze bang is. En vaak duurt dat dan een uur. Wanneer ze eindelijk in slaap is geraakt is het rond 6u soms nog eens dat ze ons wakkerbrult. We dachten dat een nieuw bed misschien een oplossing kon zijn, maar voorlopig heeft het nog geen succes. Hopelijk gaat het snel weer over, want ze slaapt overdag al niet meer en nu wil ze ‘s avonds ook niet meer gaan slapen omdat ze zich de vorige nacht herinnert. En dan is ze ‘s morgens niet uitgeslapen, met als gevolg een dag vol peuteropstanden

Jorunn doet al even overdag geen pamper meer aan, maar er zo mee buiten gaan durfden we nog niet echt. Vandaag zijn we eens naar oma en peter gereden en hebben het er maar op gewaagd… zonder problemen! Flinke meid!

Deze avond heb ik haar babykrul afgeknipt toen ze in bad zat. Die zat achteraan in haar nek langer te wezen dan de rest van haar kapsel en het begon er toch wat gek uit te zien. Ze heeft er niet eens iets van gemerkt, hihi.

Er is een hoektandje aan het doorkomen, en deze keer heeft ze er wat meer last van. Gelukkig verstoort het haar nachtrust niet. Ze slaapt ondertussen al meer dan een maand goed door, dus al bij al heeft het zo’n 13 maand geduurd eer ze dat trukje doorhad

We voelen nu wel het verschil hoor, terug volledige nachten kunnen slapen is echt luxe!

Marit heeft de laatste weken al veel woordjes geleerd: bal, banaan (baa), bumbalu (boe), boom. Ze zit aan de letter B van het alfabet denk ik

Door Jorunn haar woede-aanvallen heeft ze soms ook kuren maar ze is nog snel af te leiden, gelukkig maar. Het is nogal een wildebrok in alles wat ze doet. Elke dag heeft ze wel weer een bluts en een buil en meestal vindt ze het niet eens erg. Ze doet ook niets liever dan buiten op ontdekking gaan. En probeert spinnetjes te pakken om aan mama te geven! Lief he…

Tandje 6 is er ondertussen ook door, zomaar ineens!

Tegenwoordig is het standaard antwoord op elke vraag: “nee”. Nadien bedenkt ze zich soms wel en dan is ze boos. We hebben deze week ook al mogen genieten van de eerste woede-aanvallen van Jorunn: minutenlang gillen om te gillen en op de grond liggen rollen. Het enige wat je dan kan doen is negeren, ze hoort toch niet wat je zegt. Als ik het op tijd zie aankomen ‘mag’ ze even in de hoek staan om af te koelen voor ze oververhit raakt

Maar meestal is het een lieveke hoor. Ze babbelt de hele dag door en ze verbaast ons regelmatig met haar kennis of woordenschat. Daarnet nog, toen ze in bed lagen: “Marit, waar ben je nou?” (mét Hollands accent )

Ze gaat al heel flink op het potje, ik denk dat er nog zo’n 2 ongelukjes per dag zijn, meestal als ze te geconcentreerd bezig is.

De laatste dagen kan ze op de koer spelen omdat het zo’n mooi weer is, maar er zijn daar ook vliegen en bijen. Blijkbaar is ze ineens bang van alles dat klein is en beweegt en zoemt. “Ik kijk niet naar de bij” zegt ze dan. Dan zal ook wel weer overgaan zeker?