Tegenwoordig is het standaard antwoord op elke vraag: “nee”. Nadien bedenkt ze zich soms wel en dan is ze boos. We hebben deze week ook al mogen genieten van de eerste woede-aanvallen van Jorunn: minutenlang gillen om te gillen en op de grond liggen rollen. Het enige wat je dan kan doen is negeren, ze hoort toch niet wat je zegt. Als ik het op tijd zie aankomen ‘mag’ ze even in de hoek staan om af te koelen voor ze oververhit raakt

Maar meestal is het een lieveke hoor. Ze babbelt de hele dag door en ze verbaast ons regelmatig met haar kennis of woordenschat. Daarnet nog, toen ze in bed lagen: “Marit, waar ben je nou?” (mét Hollands accent )

Ze gaat al heel flink op het potje, ik denk dat er nog zo’n 2 ongelukjes per dag zijn, meestal als ze te geconcentreerd bezig is.

De laatste dagen kan ze op de koer spelen omdat het zo’n mooi weer is, maar er zijn daar ook vliegen en bijen. Blijkbaar is ze ineens bang van alles dat klein is en beweegt en zoemt. “Ik kijk niet naar de bij” zegt ze dan. Dan zal ook wel weer overgaan zeker?