Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar als ik het woord schoolfeest hoor of lees, dan denk ik altijd aan een zingende en/of dansende bende vrolijke kinderen. De beelden van het feestje van vorig jaar dragen daar alleen maar toe bij. In de school van onze twee kadees houden ze daar echter een andere mening op na: slechts om de twee jaar is het daar grote show. Dit jaar was ‘schoolfeest’ gewoon een synoniem voor barbecue… Spijtig genoeg waren er wachtrijen van een kwartier tot twintig minuten en was het vlees niet doorbakken. Beter was dan weer dat er voor de kindjes wel enige vorm van amusement was voorzien: twee springkastelen, een paar tientallen eigenaardige fietsjes en jokari-achtige toestanden.