De eerste dag van het piratenkamp was waarschijnlijk spannender voor de mama en de papa dan voor de kleine piraten in kwestie. Toen de uitgehongerde rakkers omstreeks vier in de namiddag door Nele werden afgehaald, bleken ze enigszins uitgehongerd een doodop te zijn van het vele spelen. Logisch dus dat ze een klein uurtje later stevig snurkend op de achterbank thuis arriveerden, zonder ook maar gemerkt te hebben dat ze ondertussen mij hadden opgepikt op het werk.

Beide kapoenen vonden het een leuke dag.
Marit had nog geen vriendjes gemaakt, want ‘zij speelt liever alleen’. Het chucknorrisgehalte van onze kleinste meid blijft stijgen
Jorunn had na vandaag één vriendinnetje bij. Haar naam wist ze niet meer, maar ze vertelde ons wel dat ze een gemeenschappelijk interessepunt hadden ontdekt in een op de grond gevonden denneappel.

Voor zover we hebben kunnen achterhalen werd er vandaag gekleurd (op papier en op het gezicht van Marit), gewandeld, gebloemplukt, gezongen en met krijt op de grond en de muur geschreven.
Morgen dag twee… en ze zien het allebei nog zitten