Toen we deze namiddag Nele naar haar werk brachten, bleek dat het kermis was in Ninove. Tot groot jolijt van twee overenthousiaste kleuters; uiteraard. Maar het viel een beetje tegen, want ze waren op stap met een papa die slechts twee briefjes van 5 euro op zak had. Een weloverwogen keuze drong zich bijgevolg op: eendjes vissen, in een wagentje rondjes rijden of een suikerspin eten… Na enig wikken en wegen werd voor de eendjes gekozen en 24 exemplaren daarvan later wandelden we weer autowaarts met een pluche chiwawa (ja, nóg één) en een flesje bellenblaas.

Op de terugweg passeerden we een man die zijn auto stond te wassen. Jorunn en Marit bleken ook wel zin te hebben om eens een auto te wassen en heel toevallig was ons eigen stalen ros wel aan een wasbeurt toe (understatement van het jaar). Op dus naar de Carrefour om ons van sponsen en shampoo – 'Maar papa, onze auto heeft toch geen haar?', merkte Jorunn terecht op – te voorzien en dan maar wassen. Kesuke Miyagi zou trots zijn op de techniek die mijn twee kleine rakkers daarbij aan boord legden.

Vanavond slapen onze meisjes nog eens bij oma en peter, iets waar ze altijd naar uitkijken. Marit wist me alvast al te vertellen dat ze me gemist had… nog voor ik was vertrokken weliswaar.