De laatste vakantieweek was ik thuis, en we hebben niet stilgezeten. We hebben het speelgoed gesorteerd en opgeruimd, zijn bij neefje Hannes op bezoek geweest, kochten nieuwe schoentjes, maakten een cinema bij ons thuis (met koekjes in plaats van popcorn, maar dat viel ook in de smaak) en gingen naar de kermis van Denderleeuw. Vorige vrijdag zijn Gertie en Menno komen spelen, en daar keken Jorunn en Marit al een tijdje naar uit! Toen het eindelijk zover was heeft Jorunn eerst nog een half uurtje de kat uit de boom gekeken, maar daarna wilde ze toch haar speelgoed tonen aan haar vriendjes. Het werd een verkleedpartijtje, met veel boeven, Mega Mindy's en prinsessen, en een wilde achtervolging op de koer. Daarna was het tijd voor een pannenkoekje en een drankje. Tot slot hebben ze nog wat geknutseld en met de Duplo gespeeld. De kindjes vonden het allemaal een leuke namiddag.  Gisteren gingen we dan eens kijken hoe groot Tobe al geworden was en welk speelgoed Ella allemaal heeft.

Zo is het einde van de zomervakantie snel dichterbij gekomen, en morgen is het zover: de eerste schooldag! Jorunn gaat naar de derde kleuterklas. Marit heeft vorig jaar een heel schooljaar het instapklasje gedaan en mag nu naar de eerste kleuterklas.

De boekentasjes staan hier stilletjes te wachten tot morgenochtend…

Deze avond, tijdens de beklimming van de trap, op weg naar de slaapkamer…

Jorunn: "Wie het eerst boven is is geen spruit"

Marit: "Jojunn is een pjuit!"

Jorunn en Marit… maar niet de onze: http://www.kleinebareeltjes.be

Gek he?

De vakantie aan zee loopt stilaan ten einde voor onze twee kapoentjes. Wat ze er zelf van vonden tot nu toe? In deze video vertellen ze het jou zelf…

Sinds gisteren logeren onze twee kadees voor een weekje bij hun oma en peter aan zee. Ze waren al een week lang aan het aftellen en hebben 's avonds al fluisteren waarschijnlijk meer dan één plan gesmeed om de kuststreek onveilig te maken tijdens hun verblijf. Hadden we hen laten doen, dan zou er ook een lading van enkele tientallen knuffels mee op reis vertrokken zijn

Het weer blijkt daar mee te vallen, aangezien we vandaag een berichtje kregen dat ze al in het zeewater hebben gespeeld. En het eten zit ook mee: elke dag een ijsje en waarschijnlijk veel te veel snoep. Grootouders, dat is een verhaal apart.

Morgen gaan we eens bellen. De kans is klein dat ze iets tegen ons gaan vertellen aan de telefoon. Dat doen ze namelijk zelden als ze op stap zijn. Misschien horen we ze wel op de achtergrond onozelheid verkopen

We hadden de kaartjes al een tijdje geleden gekocht en gisteren was het dan eindelijk zo ver: ons uitstapje naar Plopsaland. Jorunn en Marit waren al enkele keren geweest, maar voor Nele en mezelf was het de eerste keer. 

Met de bedoeling om de grote drukte te vermijden, vertrokken we pas iets na tien richting De Panne. We hadden echter het weer mee en het aantal zeegangers tegen, want pas omstreeks half een waren we waar we moesten zijn. De allereerste attractie die we bezochten was dan ook het restaurant. Had het aan onze twee kapoenen gelegen, dan hadden we helemaal niet gegeten. Dat was meteen ook de eerste keer dat die twee een portie frietjes aan de kant zouden hebben laten staan  

De rest van de namiddag werd gevuld met bootjevaren, spelen in de speeltuin, dieren voederen en aaien, dansen, zingen, molentjezitten en nog veel dergelijk leuks. Voor we opnieuw huiswaarts reden, hebben we allemaal nog een wafel gegeten en in het winkeltje voor wat extra Studio 100 sponsoring gezorgd.
De kindjes waren blij, de mama en papa moe

De camera hadden we niet meegenomen, enkel de gsm's. Die hebben de volgende herinneringen mee naar huis genomen…

Een en al oor deze avond voor het slapengaan, want er was een verhaal over een uiltje dat een beetje verdrietig was…