Moeke en meke brachten van hun vakantie in Frankrijk een doos met stempeltjes mee. Wat onze kapoenen daarmee doen, vertellen ze je zelf…

Onderweg in de auto, rijdend tussen de Erembodegemse bietenvelden, roept Marit plots heel enthousiast "papa, kijk, daar staan veel bietels!"

Toen we deze namiddag Nele naar haar werk brachten, bleek dat het kermis was in Ninove. Tot groot jolijt van twee overenthousiaste kleuters; uiteraard. Maar het viel een beetje tegen, want ze waren op stap met een papa die slechts twee briefjes van 5 euro op zak had. Een weloverwogen keuze drong zich bijgevolg op: eendjes vissen, in een wagentje rondjes rijden of een suikerspin eten… Na enig wikken en wegen werd voor de eendjes gekozen en 24 exemplaren daarvan later wandelden we weer autowaarts met een pluche chiwawa (ja, nóg één) en een flesje bellenblaas.

Op de terugweg passeerden we een man die zijn auto stond te wassen. Jorunn en Marit bleken ook wel zin te hebben om eens een auto te wassen en heel toevallig was ons eigen stalen ros wel aan een wasbeurt toe (understatement van het jaar). Op dus naar de Carrefour om ons van sponsen en shampoo – 'Maar papa, onze auto heeft toch geen haar?', merkte Jorunn terecht op – te voorzien en dan maar wassen. Kesuke Miyagi zou trots zijn op de techniek die mijn twee kleine rakkers daarbij aan boord legden.

Vanavond slapen onze meisjes nog eens bij oma en peter, iets waar ze altijd naar uitkijken. Marit wist me alvast al te vertellen dat ze me gemist had… nog voor ik was vertrokken weliswaar.

We hebben het vandaag aangedurfd om het bedje van Marit opnieuw te verhuizen naar de slaapkamer van Jorunn. Vanaf nu slapen onze twee kapoenen dus weer op dezelfde kamer. We hopen stilletjes dat we daarmee Jorunns bange momenten in het midden van de nacht een beetje kunnen tegengaan.
Zelf vonden ze't alleszins erg plezant

Omdat Sander ondertussen zijn eerste verjaardag al gevierd heeft, werd het stilaan tijd dat we'r even mee gingen kennismaken. Deze namiddag trokken we dus met onze kleine meiden richting Asse. De gebruikelijke verlegenheid van Jorunn duurde niet zo heel lang, want er waren heel wat speeltjes te ontdekken en er stond een ijsje op het menu!

Sander bleek al een flinke knaap te zijn die graag lacht en speelgoedjes weggooit. Dat hij ook een blitse wagen heeft die met een simpele druk op de knop een hele resem geluidjes voortbrengt, maakte hem alleen maar populairder bij de meisjes. Misschien is dat wel een tip om te onthouden voor wanneer hij binnen 17 jaar met zijn papa naar de Gentse feesten gaat

De grootste verrassing werd echter tot op het einde bewaard: een potje bellenblaas en een jojo. Die hebben ze op de terugweg allebei flink vastgehouden.

Sinds deze namiddag zijn onze twee kapoenen terug thuis van hun vakantie bij tantemeter Evy en nonkel Erik. En aan de foto's te zien hebben ze daar niet stilgezeten. Misschien ziet tante het wel zitten om een woordje uitleg bij de foto's te voorzien?

Tantemeter Evy en nonkel Erik hebben pas een eigen huisje gekocht. Hoewel er nog een en ander opgeknapt moet worden, was er toch al een plaatsje voorzien voor twee kleine logees. En dat moet je Jorunn en Marit geen twee keer zeggen: deze morgen stonden ze al met hun valiesjes klaar om naar het verre Bekkevoort te vertrekken. Eens daar de omvang van de tuin gezien te hebben, waren ze helemaal verkocht (zie foto). We zullen ze hier missen, maar we twijfelen er niet aan dat ze enkele leuke dagen tegemoet gaan

Het was ondertussen alweer even geleden dat de foto van Jorunn en Marit rechtsboven in deze blog een update kreeg. Het was echter eens nodig, want onze twee kapoenen zijn op korte tijd weer serieus veranderd.

De foto die nu deze website siert is er eentje die enkele maanden geleden genomen werd tijdens ons bezoek aan de fotograaf.

voor	na

De foto's van het piratenkamp staan online. Wie goed kijkt kan af en toe een Jorunneke zien. Van Marit is er eentje bij waarop ze staat te genieten van een ijsje…

→ naar de foto's

Dat onze twee kapoenen niet met een kist vol goud van het piratenkamp teruggekeerd zijn, was een beetje jammer, maar niet geheel onverwacht. Ze zijn echter niet met lege handen naar huis gekomen…