Vandaag is Jorunn met oma, peter en tante Evy naar het Boudewijnpark geweest. Gelukkig is het zonnetje er door gekomen! Het werd een vermoeiende, maar leuke dag. Ze heeft veel dieren gezien, op een molentje gezeten, frietjes gegeten en is een beetje bang geweest tijdens de vogelshow. Na een deugddoend bad heeft ze in bed nog een uur liggen vertellen tegen Marit.

En Marit? Die heeft genoten van exclusieve aandacht van mama en heeft ook wat slaap ingehaald!

Jorunn heeft deze week een groot bed gekregen, maar voorlopig heeft ze er nog maar een halve nacht ingelegen. Haar babybedje staat er ook nog, en van ons mag ze kiezen in welk bed ze slaapt. Ze heeft de laatste tijd problemen om door te slapen. Rond 1u wordt ze wakker en heeft ze ons nodig omdat ze bang is. En vaak duurt dat dan een uur. Wanneer ze eindelijk in slaap is geraakt is het rond 6u soms nog eens dat ze ons wakkerbrult. We dachten dat een nieuw bed misschien een oplossing kon zijn, maar voorlopig heeft het nog geen succes. Hopelijk gaat het snel weer over, want ze slaapt overdag al niet meer en nu wil ze ‘s avonds ook niet meer gaan slapen omdat ze zich de vorige nacht herinnert. En dan is ze ‘s morgens niet uitgeslapen, met als gevolg een dag vol peuteropstanden

Tegenwoordig is het standaard antwoord op elke vraag: “nee”. Nadien bedenkt ze zich soms wel en dan is ze boos. We hebben deze week ook al mogen genieten van de eerste woede-aanvallen van Jorunn: minutenlang gillen om te gillen en op de grond liggen rollen. Het enige wat je dan kan doen is negeren, ze hoort toch niet wat je zegt. Als ik het op tijd zie aankomen ‘mag’ ze even in de hoek staan om af te koelen voor ze oververhit raakt

Maar meestal is het een lieveke hoor. Ze babbelt de hele dag door en ze verbaast ons regelmatig met haar kennis of woordenschat. Daarnet nog, toen ze in bed lagen: “Marit, waar ben je nou?” (mét Hollands accent )

Ze gaat al heel flink op het potje, ik denk dat er nog zo’n 2 ongelukjes per dag zijn, meestal als ze te geconcentreerd bezig is.

De laatste dagen kan ze op de koer spelen omdat het zo’n mooi weer is, maar er zijn daar ook vliegen en bijen. Blijkbaar is ze ineens bang van alles dat klein is en beweegt en zoemt. “Ik kijk niet naar de bij” zegt ze dan. Dan zal ook wel weer overgaan zeker?