Driewerf hoera, want afgelopen vrijdag was onze kleinste spruit jarig. Vier jaar is ze al ondertussen. Ze was erg in de wolken met alle kaartjes die de postbode haar had bezorgd en ze keek al een tijdje uit naar haar verjaardagsfeestje.

Oma, peter en neefjes Hannes en Kasper met hun mama en papa kwamen daarom de zondag daarop langs om Marit in de bloemetjes te zetten en te helpen de stevig gesuikerde taart op te eten. De kinderchampagne vloeide rijkelijk en grote, kleurig ingepakte kado's werden met de hulp van grote zus Jorunn uitgepakt aan een sneltempo.
Oma, die de laatste tijd nogal zwaar met amigurumi bezig is, haakte voor de gelegenheid een mooie taart met vier kaarsjes erop in elkaar. Die heeft, uiteraard, een ereplaats gekregen op onze kast.

Vandaag is een grote dag voor allebei mijn kleine meisjes. Oorspronkelijk hadden we gepland dat ze vannacht bij oma en peter zouden blijven slapen, maar uiteindelijk beslisten ze zelf anders en liggen ze nu toch in hun eigen vertrouwde bedje. Van slapen is echter nog geen sprake: tateren en zingen lijkt hen een leukere manier om een punt achter de dag te zetten…

Marit is vandaag vier geworden. Ze kreeg al enkele kado's, maar het echte feestje volgt zondag.
In de aanloop naar haar verjaardag had ze beloofd om vanaf nu een flinke meid te zijn. Amper een uur na die belofte brak ze ze echter al. Ze is en blijft onze kleine rebel en de kans dat de komende pakweg negentien verjaardagen daar verandering in gaan brengen is klein. We hebben ons daar al bij neergelegd

Voor Jorunn belooft het vooral een spannende nacht te worden. Al ruim een maand heeft ze, op enkele uitzonderingen na, een droge luier 's morgens. Iets waar we ze telkens goed voor hebben beloond: het aantal kleuterspelletjes op de iPad valt bijna niet meer te tellen. Vanavond voelde ze zich klaar om het eens zonder de pamper te proberen. We hebben voor de zekerheid een extra pyjama klaar gelegd, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat wel goed gaat komen.

Kleine kindjes worden groot. Op een dag als deze besef ik dat maar al te goed…

Het afgelopen weekend was één groot feest, want Jorunn was jarig. Onze grootste kleine meid werd zaterdag vijf jaar en haar feestje begon al heel vroeg die dag, toen ze vanuit haar bed ontdekte dat er overal vlaggetjes waren opgehangen. Samen met Marit kwam ze stilletjes op de gang piepen om daar te ontdekken dat er, tussen alle ballonnen, een troon voor haar klaar stond. Op die troon lagen twee pakjes en een kaartje. Twijfelend kwam ze in de slaapkamer van mama en papa vragen of ze de pakjes al open mocht maken… Dat ze dat eerst ging vragen, hadden we nu eens niet verwacht
De rest van de zaterdag werd gevuld met gaan spelen bij oma en peter, kado's krijgen, kaarsjes uitblazen, taart eten, kado's krijgen, thuis spelen en kado's krijgen.

Gisterenvoormiddag ging Jorunn samen met mij nog snel even naar de winkel om Kidibul, want een verjaardag zonder "champagne", dat kon toch niet zijn hé. De autorit was er eentje vol van vragen. Waarom de Sint door de schoorsteen kwam, wat een radiozender eigenlijk is, waarom je in de winkel spaarpuntjes krijgt, wat het nut is van een versnellingspook (hilariteit alom omdat ze eerst dacht dat het om een versnellingsspook ging)… kortom, ze is behoorlijk benieuwd naar wat er allemaal schuilgaat achter de mysterieuze dingen van de grotemensenwereld. Dat belooft voor de komende jaren…
In de namiddag kregen we bezoek van Michael, Hannes, Kasper en hun mama's en papa's. Een gezellig drukke namiddag volgde. Het geplande bezoek aan de Sint, werd in stilzwijgen afgeschaft, want de overvloedige aanwezigheid van lekkers en kado's bij ons thuis zou geen onderbreking dulden.

Als afsluiter van het feestweekend kregen we nog een verrassingsbezoek van tante Evy en nonkel Erik. Zij kwamen bijna recht van de kust en hadden een erg groot en zwaar pak voor Jorunn meegebracht. Daarin zat een echt drumstel. De kindjes waren uiteraard in de wolken, en wij ouders beginnen ons al behoorlijk zorgen te maken over de weerbaarheid van ieders trommelvliezen hier in huis

Vandaag staat er nog een verjaardagsfeestje in de klas op het programma. Iets waar Jorunn al héél erg lang naar uitgekeken heeft. Vandaag zal ze, nog meer dan de vorige twee dagen, stralen van geluk.

Ik ben trots op mijn kleine meid van vijf jaar.

Vandaag is papa jarig, en dat hebben we zondag gevierd…

Vandaag is onze kleinste spruit twee jaar geworden! Hieperdepiep hoera!

Vandaag is Marit 18 maand geworden, proficiat kleine meid die al niet meer zo klein is! Op deze leuke dag moest mama een halve dag werken, Griet en peter Tim zijn komen oppassen. Toen Marit mij zag binnenkomen begon ze heel hard te zagen en te knuffelen en te hangen. Toen ik eens in haar mondje keek, bleken er 2 nieuwe tandjes te zitten… Het was lang geleden dat er nog eens tandjes groeiden!
Wat Maritje nu vooral leuk vindt: kleren proberen aandoen (en kwaad zijn omdat het niet lukt), aarde uit bloempotten halen, met water spelen, boekjes lezen en overal op klimmen. De laatste nieuwe woordjes zijn keuken, koekje en dikkop. Dat laatste zei ze tegen de grote schildpad

Onze kleine Marit is al niet meer zo klein, want gisteren mocht ze voor de eerste keer haar verjaardag vieren!

Zondag maakte mama rupstaart en zijn moeke, Romain, tante Griet en peke Tim op bezoek geweest. Vandaag gaan we verder feesten bij oma, opa, meter Evy en nonkel Erik!

ik heb de bibber in mijn knieën, want vannacht komt sinterklaas!

Marit en Jorunn hebben alvast hun schoentje klaargezet met een wortel (even voorgeproefd en goedgekeurd door Marit) en een suikerklontje. Jorunn heeft een mooie tekening gemaakt voor de sint (allemaal visjes) en we hebben samen in een boekje gelezen wat die piet en sint nu precies allemaal uitsteken. Ook hebben ze deze morgen naar het Zandkasteel gekeken, waar Sassa en Toto een mijter en een pietenmuts knutselen en zelf Sinterklaas en Zwarte Piet spelen. En ondertussen kan Jorunn al goed “Sinterklaas Kapoentje” en “Sinterklaasje bonne bonne bonne” zingen, wat ze deze avond nog een half uur in haar bed heeft liggen zingen!

Voor Jorunn haar verjaardag hebben we een heel weekend feest gevierd! Eerst op zaterdag bij oma en peter, waar er al meteen een grote verrassing stond te wachten bij het binnenkomen: een echte circustent! De hele straat zal het gehoord hebben
Er was ook een heel lekkere Bumba-ijstaart waarvan Jorunn een heel groot stuk heeft opgegeten. Vóór haar verjaardag wist ze al dat verjaren iets met een kroon en met een taart was, maar al snel besefte ze dat het vooral om de pakjes te doen is, hihi. ‘s Avonds zijn we dan nog even bij moeke langsgeweest, waar tante Annie en nonkel Guido bleven overnachten voor ze terug naar Frankrijk gingen. Ook daar waren er pakjes! De dag nadien vierden we nog eens, samen met moeke, meke Griet en oom Tim bij ons thuis. Met nog maar eens vele pakjes, chocomelk en lekkere pannenkoeken!

Het gaat toch snel, al 2 jaar… Het is een druk jaar geweest, met de geboorte van zusje Marit (waarbij Jorunn dan de eerste keer ziek was) en een verhuis. En ondertussen heeft ze al zoveel bijgeleerd, onze flinke meid. Ze kan al de getalletjes opzeggen tot 12 (al worden 4 en 5 overgeslagen), tellen tot 3, kent al vele kleuren, vele woordjes en ze leert er elke dag bij. Ook herkent ze zo goed als alle lettertjes en ondertussen kan ze ook de K en de O goed uitspreken. Haar naam dat lukt nog niet, het blijft bij Ja of Je. Als ze tekent zijn het altijd visjes, verven vindt ze ook heel leuk en dan zijn het vogels of gewoon alle kleuren door elkaar. Ze kan haar zus al niet meer missen en is ook vaak bezorgd, maar soms denkt ze dat kruipende Marit een paard is of knuffelt ze te hard. De laatste tijd wil ze vooral boekjes lezen, en liefst de hele dag door. Maar ze leert daar heel veel van bij. We zijn heel fier op haar