Gisteren ging Jorunn met haar klasgenootjes naar een toneelvoorstelling. ’s Avonds was ze uitgeput van het avontuur en vertelde ze ons enkele onsamenhangende dingen over gitaren die op de grond stonden en mensen die in een bol zaten. Dankzij het internet hebben we ons echter een concreter beeld kunnen vormen van wat die kleine kleuteroogjes hebben gezien, namelijk hier en hier.
Deze avond keken we nog samen naar de langste van beide video’s en niet alleen Jorunn, maar ook Marit was erg onder de indruk…

Donderdagavond, we zitten met ons viertjes aan de tafel te eten en Jorunn vertelt een beetje over wat er vandaag op school is gebeurd…

papa: “Ken je al enkele kindjes die bij je in de klas zitten?”
Jorunn: “Neen… er is een kindje die Hamburger noemt.”
mama: “Bedoel je Amber?”
Jorunn: “Ja mama, Amber.”
papa: “Is zij een vriendje van jou?”
Jorunn: “Neen, papa, Hamburger heeft geen vriendjes!”

Het was vandaag een dag waar we al even naar uitgekeken hadden. Jorunn naar de tweede kleuterklas en de allereerste schooldag van Marit. Toch verliep deze dag eerder anders dan we hadden verwacht…

Toen de kindjes vorige week op vakantie naar zee waren bij oma en peter, was Marit van een of ander speeltuig gevallen en had daarbij haar voet bezeerd. Gisteren, toen de twee kapoenen terug thuis waren, bleek het nog niet echt veel beter te gaan. Dus snel even een afspraak gemaakt bij de dokter en we mochten diezelfde avond nog langsgaan. Omdat het niet duidelijk was wat er aan de hand, of voet in dit geval, was, kregen we het advies om er mee naar het ziekenhuis te gaan… Dus vandaag mocht Marit het ziekenhuis ontdekken in plaats de school. We zijn deze morgen wel even naar het klasje geweest en dat zag er erg leuk uit. Marit zag het helemaal zitten bij juf Maaike en haar klasje vol speelgoed

In het ziekenhuis bleek vervolgens dat er niks gebroken of gescheurd was. Wat er dan wel mis was konden ze me echter niet zeggen. Beetje omgeslagen misschien? Feit is wel dat Marit er erg veel pijn van heeft en ze bijzonder veel moeite doet om niet op haar rechtervoet te moeten steunen…

Jorunn kwam thuis met een overschot aan energie. Met veel getater over wat er allemaal gebeurd was bij juf Annik en vol goeie moed voor morgen, hebben we haar met veel moeite iets na bedtijd kunnen overtuigen om toch maar te gaan slapen. Ze ziet het helemaal zitten

Zaterdagmorgen, de perzik die de dag voordien met Jorunn mee naar school was, ligt op het aanrecht…

papa: ‘Jorunn, heb je gisteren je fruitje niet opgegeten op school?’
Jorunn: ‘Neen papa, daar was geen tijd meer voor!’

Onze meisjes worden zo snel groot!

Marit is ingeschreven om in september naar de peuterklas te gaan! Er staan haar dus 4 kleuterjaren te wachten. Maar ze kijkt er al een hele tijd naar uit. Een tijdje terug gingen mama en Marit voor moederdag op bezoek in de klas van Jorunn, waar we de kleuters mochten ‘mooi maken zoals mama’. Kleine zus heeft toen alle hoeken van de klas verkend terwijl mama 20 x 10 nageltjes (ook de jongens ;-)) mocht lakken. Ze was zelfs boos toen we terug naar huis gingen.

Vorige week zijn we naar de bib van Denderleeuw getrokken, want voor haar 2e verjaardag had ze een uitnodiging gekregen om een geschenkje af te halen (en eventueel in te schrijven). Een rugzakje, t-shirt en een boekje van Nellie en Cezar kreeg ze, maar ze was ondertussen in slaap gevallen dus ze heeft het pas achteraf gezien. Mama heeft een uurtje in de bib rondgeneusd en Marit heeft evenlang geslapen :-). Terug thuis (na een ommetje om Jorunn van school te halen) bleek dat ze koorts had, vandaar het slapen.

Jorunn is een paar keer goed ziek geweest maar is nu weer helemaal genezen. In de paasvakantie begon ze plots te stotteren, dit heeft zo’n maandje geduurd en is even plots weggegaan als het gekomen was. Alleen als ze moe is kan je het nog wel eens horen (dan wacht ze lang om haar zin te beginnen, of heeft ze haar startwoordje ‘en kijk’ nodig). We zijn blij dat dat voorbij is want het was lastig om haar zo te zien sukkelen, terwijl het het beste is dat je haar de tijd geeft zonder teveel aandacht aan het stotteren te besteden.

Vandaag had ze sportdag en ze kwam vol enthousiaste verhalen terug. Zo was er een slak waar veel kindjes tegelijk konden afglijden en waren er 3 springkastelen met clowns. Of zoiets :-). Enkele weken geleden mocht ze met de fiets naar school, omdat het die week over verkeer ging. Het was toen nog met haar oude kleine fietsje, maar ze straalde die dag! Enkele dagen later hebben we dan een groter exemplaar gekocht in Dreamland. Hoewel haar voorkeur uitging naar de roze van Barbie, hebben we haar toch nog kunnen overhalen om een iets neutraler (en goedkoper) model te nemen

Nu is ze aan het aftellen naar het schoolfeest van zaterdag. Iets met ballonnen, bloemetjes en bijtjes… we kijken er al naar uit. Alleen jammer dat mama dan examen heeft, maar papa heeft beloofd dat hij de videocamera meeneemt en elk pasje registreert

Het is opnieuw een tijdje geleden dat we je nog met nieuw leesvoer konden verrassen, maar vandaag is het - eindelijk - zover

Sinds ons weekje Frankrijk van eind december (foto’s volgen) hebben Jorunn en Marit het flink lastig gehad; vooral ’s nachts. Niet op tijd willen gaan slapen, enkele keren per nacht wakker schrikken en mama en papa gillend uit dromenland halen. 2009, waarvoor trouwens onze beste wensen, begon anders dan we hadden gehoopt…
Ondertussen gaat het alweer iets beter. Bij Jorunn vooral omdat ze opnieuw het schoolritme te pakken heeft en bij Marit omdat er niet constant een grote zus rond haar fladdert die alles afpakt

Morgen gaan we nog eens bij de fotograaf langs. Het is alweer bijna een jaar geleden en op die tijd zijn beide kapoenen erg veranderd… Maar later meer daarover

Ondertussen zijn we al bijna een maand verder, tijd voor een update dus!

De eerste schoolweek was vrij goed verlopen, al begon het besef te komen dat ze mama/papa elke dag moest missen en dat ze dat toch niet zo leuk vond. Vooral tijdens de speeltijden had ze het moeilijk volgens de juf. Ze is het dan ook niet gewoon om met andere kindjes te spelen.
Op donderdag 4 september kwam ze thuis met een snotneus en is ze ’s nachts ziek geworden. Vrijdag thuis gebleven, de week erna zijn we dinsdag naar de dokter geweest want ze bleef maar koorts hebben en Marit werd ook ziek. Verdict: Jorunn verkoudheid en Marit een oorontsteking! Neusdruppeltjes, hoestsiroop voor Jorunn en antibiotica voor Marit, een hele boterham. Woensdag werd mama ook ziek en dat heeft ook 6 dagen geduurd. Uiteindelijk is Jorunn op dinsdag 16 september terug naar school kunnen gaan. Ze heeft het dus goed te pakken gehad. Marit had er veel minder last van. We hopen dat het niet een hele winter vol verkoudheden zal zijn!

De eerste schoolweek (voor de 2x keer) verliep heel moeilijk. Wenen ’s morgens, wenen bij het afhalen van school, wenen ’s avonds en sommige nachten ook nog eens. En altijd weer: “Ik wil niet naar school” en “Je gaat mij toch komen halen als de school uit is he?” Maar in de loop van deze week is dat stilaan verbeterd, gelukkig maar want het is heel lastig om ze daar elke ochtend in tranen achter te laten in school. We hielden het afscheid zo kort mogelijk. Vandaag ging het zelfs heel goed, ze heeft ze me bijna niet meer bekeken, ze had te veel haast om bij juf Elke te gaan staan

Er zijn 22 kindjes in haar klas, en haar symbool is een slakje. Naar eigen zeggen heeft ze al 1 vriendinnetje: Fleur, “Maar de andere kindjes ken ik nog niet hoor mama”. Ze heeft een heen-en-weer boekje met veel praktische mededelingen en veel invulformulieren :-). Deze week mocht ze elke dag iets meenemen in het kleurtje van de dag: maandag een gele badeend, dinsdag een groen laarsje, woensdag was het pedagogische studiedag en vandaag had ze een blauw kussentje meegenomen. Morgen is het de rode dag. Vandaag is ook de fotograaf langsgekomen op school, we zijn eens benieuwd…

Maritje geniet ondertussen van de aandacht die ze krijgt als Jorunn op school zit. Als Jorunn dan terug is, vraagt ze ook extra aandacht. Dit doet ze door Jorunn pijn te doen, haar theatraal te laten vallen bij de minste opmerking of iets dat haar tegenzit, en haar echt tussen Jorunn en mij komen wringen. Hopelijk is deze fase snel voorbij, want het zijn vermoeiende avonden zo.

Ook papa was op 1 september op school begonnen, maar dan met les geven (avondonderwijs). Bijgevolg is papa er 2 avonden in de week er niet bij wanneer ze gaan slapen, en daar moesten ze ook even aan wennen. Maar stilaan valt alles hier weer in de plooi. Hoewel, Marit is weer ferm aan het snotteren en heeft vannacht een halve nacht bij mama en papa doorgebracht…

Het is stilletjes in huis. Onze grootste kapoen beleeft haar allereerste dagje op school en haar kleine zus kan het blijkbaar niet zo goed geloven dat nu al het speelgoed even voor haar alleen is.

Hoewel het druk was aan de schoolpoort deze morgen en er een paar kindjes aan het wenen waren, bleef Jorunn erg opgewekt. Bij de inschrijving was gezegd dat juf Nadia van het instapklasje ons zou verwachten, maar nu bleek dat Jorunn toch al meteen naar het eerste kleuterklasje mocht. Dus juf Nadia werd gewisseld voor juf Elke en de klas met het kasteel werd geruild voor de klas met het keukentje
Het afscheid was snel achter de rug: een kus voor mama, een kus voor papa en mee met de juf naar binnen…

We zijn allemaal erg benieuwd wat Jorunn vandaag allemaal zal uitspoken…

Gisteren zijn mama, papa en Jorunn naar school geweest om Jorunn in te schrijven. Marit bleef ondertussen bij oma, opa en tante Evy. Na enig heen-en-weer geloop om de plaats van inschrijving te vinden, werden we verwelkomd door juf Hilde, die Jorunn meteen vanalles vroeg. En daar heeft ze flink op geantwoord :-). Na veel papierwerk mocht ze ook op het knopje duwen om een kopietje van haar SIS kaart te nemen. Daarna kreeg ze een kadootje: een vertelkaart waarmee ze kan vertellen wat er op school of thuis gebeurd is en hoe ze zich daarbij voelde (daar heeft ze de hele avond nog mee gespeeld!). Tot slot mochten we nog even naar de klasjes kijken, waar ze gepuzzeld heeft en in een huisje thee gezet. Toen zag ze de winkelkarretjes en haar oogjes begonnen te blinken! Ondertussen konden mama en papa even met juf Nadia praten, die druk bezig was een kasteel te maken voor één van de hoekjes. Het feit dat ze niet naar huis wilde maar liever bleef spelen maakt dat we met een gerust hart naar de eerste schooldag uitkijken. Jorunn is er klaar voor!