Op de voorlaatste schooldag werden we verwacht op het laatste oudercontact van het afgelopen schooljaar. Buiten het feit dat we te horen kregen dat Jorunn en Marit het allebei flink doen op school, kregen we ook een klasfoto mee naar huis. Ongetwijfeld een leuke herinnering voor later.

Over een tiental minuutjes is het zover: het einde van de allerlaatste schooldag van dit schooljaar. Naast een paar tientallen klasgenootjes en andere vriendjes neemt Jorunn voor even afscheid van juf Annik en Marit van juf Maaike.
Dat er een lange vakantie in het vooruitzicht ligt, beseffen ze denk ik nog niet al te goed. Er staat voor volgende week een piratenkamp op de planning en in augustus mogen ze ook een weekje aan zee logeren bij oma en peter, maar dat ze pas over twee maand opnieuw naar school mogen, zal waarschijnlijk pas de komende dagen beginnen doordringen…

Ondertussen hebben we voor onszelf ook plannen gemaakt. Eentje daarvan is deze blog eindelijk nog eens bijwerken met alles wat er de afgelopen maanden is gebeurd, want het was alweer even geleden dat hier nog iets nieuws te lezen was * understatement van het jaar *

Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar als ik het woord schoolfeest hoor of lees, dan denk ik altijd aan een zingende en/of dansende bende vrolijke kinderen. De beelden van het feestje van vorig jaar dragen daar alleen maar toe bij. In de school van onze twee kadees houden ze daar echter een andere mening op na: slechts om de twee jaar is het daar grote show. Dit jaar was ‘schoolfeest’ gewoon een synoniem voor barbecue… Spijtig genoeg waren er wachtrijen van een kwartier tot twintig minuten en was het vlees niet doorbakken. Beter was dan weer dat er voor de kindjes wel enige vorm van amusement was voorzien: twee springkastelen, een paar tientallen eigenaardige fietsjes en jokari-achtige toestanden.

Gisteren ging Jorunn met haar klasgenootjes naar een toneelvoorstelling. ‘s Avonds was ze uitgeput van het avontuur en vertelde ze ons enkele onsamenhangende dingen over gitaren die op de grond stonden en mensen die in een bol zaten. Dankzij het internet hebben we ons echter een concreter beeld kunnen vormen van wat die kleine kleuteroogjes hebben gezien, namelijk hier en hier.
Deze avond keken we nog samen naar de langste van beide video’s en niet alleen Jorunn, maar ook Marit was erg onder de indruk…

Donderdagavond, we zitten met ons viertjes aan de tafel te eten en Jorunn vertelt een beetje over wat er vandaag op school is gebeurd…

papa: “Ken je al enkele kindjes die bij je in de klas zitten?”
Jorunn: “Neen… er is een kindje die Hamburger noemt.”
mama: “Bedoel je Amber?”
Jorunn: “Ja mama, Amber.”
papa: “Is zij een vriendje van jou?”
Jorunn: “Neen, papa, Hamburger heeft geen vriendjes!”

Het was vandaag een dag waar we al even naar uitgekeken hadden. Jorunn naar de tweede kleuterklas en de allereerste schooldag van Marit. Toch verliep deze dag eerder anders dan we hadden verwacht…

Toen de kindjes vorige week op vakantie naar zee waren bij oma en peter, was Marit van een of ander speeltuig gevallen en had daarbij haar voet bezeerd. Gisteren, toen de twee kapoenen terug thuis waren, bleek het nog niet echt veel beter te gaan. Dus snel even een afspraak gemaakt bij de dokter en we mochten diezelfde avond nog langsgaan. Omdat het niet duidelijk was wat er aan de hand, of voet in dit geval, was, kregen we het advies om er mee naar het ziekenhuis te gaan… Dus vandaag mocht Marit het ziekenhuis ontdekken in plaats de school. We zijn deze morgen wel even naar het klasje geweest en dat zag er erg leuk uit. Marit zag het helemaal zitten bij juf Maaike en haar klasje vol speelgoed

In het ziekenhuis bleek vervolgens dat er niks gebroken of gescheurd was. Wat er dan wel mis was konden ze me echter niet zeggen. Beetje omgeslagen misschien? Feit is wel dat Marit er erg veel pijn van heeft en ze bijzonder veel moeite doet om niet op haar rechtervoet te moeten steunen…

Jorunn kwam thuis met een overschot aan energie. Met veel getater over wat er allemaal gebeurd was bij juf Annik en vol goeie moed voor morgen, hebben we haar met veel moeite iets na bedtijd kunnen overtuigen om toch maar te gaan slapen. Ze ziet het helemaal zitten

Zaterdagmorgen, de perzik die de dag voordien met Jorunn mee naar school was, ligt op het aanrecht…

papa: ‘Jorunn, heb je gisteren je fruitje niet opgegeten op school?’
Jorunn: ‘Neen papa, daar was geen tijd meer voor!’

Onze meisjes worden zo snel groot!

Marit is ingeschreven om in september naar de peuterklas te gaan! Er staan haar dus 4 kleuterjaren te wachten. Maar ze kijkt er al een hele tijd naar uit. Een tijdje terug gingen mama en Marit voor moederdag op bezoek in de klas van Jorunn, waar we de kleuters mochten ‘mooi maken zoals mama’. Kleine zus heeft toen alle hoeken van de klas verkend terwijl mama 20 x 10 nageltjes (ook de jongens ) mocht lakken. Ze was zelfs boos toen we terug naar huis gingen.

Vorige week zijn we naar de bib van Denderleeuw getrokken, want voor haar 2e verjaardag had ze een uitnodiging gekregen om een geschenkje af te halen (en eventueel in te schrijven). Een rugzakje, t-shirt en een boekje van Nellie en Cezar kreeg ze, maar ze was ondertussen in slaap gevallen dus ze heeft het pas achteraf gezien. Mama heeft een uurtje in de bib rondgeneusd en Marit heeft evenlang geslapen . Terug thuis (na een ommetje om Jorunn van school te halen) bleek dat ze koorts had, vandaar het slapen.

Jorunn is een paar keer goed ziek geweest maar is nu weer helemaal genezen. In de paasvakantie begon ze plots te stotteren, dit heeft zo’n maandje geduurd en is even plots weggegaan als het gekomen was. Alleen als ze moe is kan je het nog wel eens horen (dan wacht ze lang om haar zin te beginnen, of heeft ze haar startwoordje ‘en kijk’ nodig). We zijn blij dat dat voorbij is want het was lastig om haar zo te zien sukkelen, terwijl het het beste is dat je haar de tijd geeft zonder teveel aandacht aan het stotteren te besteden.

Vandaag had ze sportdag en ze kwam vol enthousiaste verhalen terug. Zo was er een slak waar veel kindjes tegelijk konden afglijden en waren er 3 springkastelen met clowns. Of zoiets . Enkele weken geleden mocht ze met de fiets naar school, omdat het die week over verkeer ging. Het was toen nog met haar oude kleine fietsje, maar ze straalde die dag! Enkele dagen later hebben we dan een groter exemplaar gekocht in Dreamland. Hoewel haar voorkeur uitging naar de roze van Barbie, hebben we haar toch nog kunnen overhalen om een iets neutraler (en goedkoper) model te nemen

Nu is ze aan het aftellen naar het schoolfeest van zaterdag. Iets met ballonnen, bloemetjes en bijtjes… we kijken er al naar uit. Alleen jammer dat mama dan examen heeft, maar papa heeft beloofd dat hij de videocamera meeneemt en elk pasje registreert

Het is opnieuw een tijdje geleden dat we je nog met nieuw leesvoer konden verrassen, maar vandaag is het – eindelijk – zover

Sinds ons weekje Frankrijk van eind december (foto’s volgen) hebben Jorunn en Marit het flink lastig gehad; vooral ‘s nachts. Niet op tijd willen gaan slapen, enkele keren per nacht wakker schrikken en mama en papa gillend uit dromenland halen. 2009, waarvoor trouwens onze beste wensen, begon anders dan we hadden gehoopt…
Ondertussen gaat het alweer iets beter. Bij Jorunn vooral omdat ze opnieuw het schoolritme te pakken heeft en bij Marit omdat er niet constant een grote zus rond haar fladdert die alles afpakt

Morgen gaan we nog eens bij de fotograaf langs. Het is alweer bijna een jaar geleden en op die tijd zijn beide kapoenen erg veranderd… Maar later meer daarover

Ondertussen zijn we al bijna een maand verder, tijd voor een update dus!

De eerste schoolweek was vrij goed verlopen, al begon het besef te komen dat ze mama/papa elke dag moest missen en dat ze dat toch niet zo leuk vond. Vooral tijdens de speeltijden had ze het moeilijk volgens de juf. Ze is het dan ook niet gewoon om met andere kindjes te spelen.
Op donderdag 4 september kwam ze thuis met een snotneus en is ze ‘s nachts ziek geworden. Vrijdag thuis gebleven, de week erna zijn we dinsdag naar de dokter geweest want ze bleef maar koorts hebben en Marit werd ook ziek. Verdict: Jorunn verkoudheid en Marit een oorontsteking! Neusdruppeltjes, hoestsiroop voor Jorunn en antibiotica voor Marit, een hele boterham. Woensdag werd mama ook ziek en dat heeft ook 6 dagen geduurd. Uiteindelijk is Jorunn op dinsdag 16 september terug naar school kunnen gaan. Ze heeft het dus goed te pakken gehad. Marit had er veel minder last van. We hopen dat het niet een hele winter vol verkoudheden zal zijn!

De eerste schoolweek (voor de 2x keer) verliep heel moeilijk. Wenen ‘s morgens, wenen bij het afhalen van school, wenen ‘s avonds en sommige nachten ook nog eens. En altijd weer: “Ik wil niet naar school” en “Je gaat mij toch komen halen als de school uit is he?” Maar in de loop van deze week is dat stilaan verbeterd, gelukkig maar want het is heel lastig om ze daar elke ochtend in tranen achter te laten in school. We hielden het afscheid zo kort mogelijk. Vandaag ging het zelfs heel goed, ze heeft ze me bijna niet meer bekeken, ze had te veel haast om bij juf Elke te gaan staan

Er zijn 22 kindjes in haar klas, en haar symbool is een slakje. Naar eigen zeggen heeft ze al 1 vriendinnetje: Fleur, “Maar de andere kindjes ken ik nog niet hoor mama”. Ze heeft een heen-en-weer boekje met veel praktische mededelingen en veel invulformulieren . Deze week mocht ze elke dag iets meenemen in het kleurtje van de dag: maandag een gele badeend, dinsdag een groen laarsje, woensdag was het pedagogische studiedag en vandaag had ze een blauw kussentje meegenomen. Morgen is het de rode dag. Vandaag is ook de fotograaf langsgekomen op school, we zijn eens benieuwd…

Maritje geniet ondertussen van de aandacht die ze krijgt als Jorunn op school zit. Als Jorunn dan terug is, vraagt ze ook extra aandacht. Dit doet ze door Jorunn pijn te doen, haar theatraal te laten vallen bij de minste opmerking of iets dat haar tegenzit, en haar echt tussen Jorunn en mij komen wringen. Hopelijk is deze fase snel voorbij, want het zijn vermoeiende avonden zo.

Ook papa was op 1 september op school begonnen, maar dan met les geven (avondonderwijs). Bijgevolg is papa er 2 avonden in de week er niet bij wanneer ze gaan slapen, en daar moesten ze ook even aan wennen. Maar stilaan valt alles hier weer in de plooi. Hoewel, Marit is weer ferm aan het snotteren en heeft vannacht een halve nacht bij mama en papa doorgebracht…