Marit was deze avond heel snel stil geworden nadat ze in bed lag. Het was een redelijk drukke dag geweest, dus dat was niet geheel onverwacht. Van de rust maakten Jorunn en ik dankbaar gebruik om al eens enkele lettertjes te oefenen en woordjes te leren lezen. Onze grootste meid blijkt al even erg veel zin te hebben om te lezen en dat kunnen we natuurlijk alleen maar aanmoedigen. Na een dik half uurtje oefenen, was het echter ook voor haar bedtijd en stilletjes stapten we de trap op richting kindjeskamer. Groot was onze verbazing wanneer we daar een leeg bed aantroffen. Marit bleek naar het bureau geslopen te zijn…

Triomfantelijk zat onze kleinste kapoen in mijn bureaustoel. De computer was uit slaapstand gehaald, er waren enkele mij tot vandaag onbekende programma's gestart en de code waaraan ik aan het werken was, bleek uitgebreid met enkele regels in een taal die ik niet (meer) machtig ben. Op de papieren met werkgerelateerde krabbels had ze nog even snel haar opmerkingen genoteerd en hier en daar iets doorstreept.

Het ziet er dus naar uit dat mijn opvolging verzekerd is…

Jorunn keek al een tijdje uit naar vandaag. Naar vannacht om precies te zijn, want zij mag samen met al haar klasgenootjes op school blijven slapen. Dat wordt dus een avond vol getetter en onozelheid daar

Wanneer ik een half uurtje geleden kleine zus Marit ging afhalen, hebben we nog even aan de deur van de derde kleuterklas gewacht. En dat was een goed idee, want we stonden er nog maar een paar minuutjes en plots kwam Jorunn naar buiten. Ze kwam een koekje uit haar boekentas halen en nam nog even de tijd om ons allebei een dikke kus te geven en ons uit te zwaaien. Aan haar glimlach te zien had ze zin in nog een avondje spelen met haar vriendjes, frietjes eten (want dat stond ook op het programma) en kamperen op school…

Vandaag is een grote dag voor allebei mijn kleine meisjes. Oorspronkelijk hadden we gepland dat ze vannacht bij oma en peter zouden blijven slapen, maar uiteindelijk beslisten ze zelf anders en liggen ze nu toch in hun eigen vertrouwde bedje. Van slapen is echter nog geen sprake: tateren en zingen lijkt hen een leukere manier om een punt achter de dag te zetten…

Marit is vandaag vier geworden. Ze kreeg al enkele kado's, maar het echte feestje volgt zondag.
In de aanloop naar haar verjaardag had ze beloofd om vanaf nu een flinke meid te zijn. Amper een uur na die belofte brak ze ze echter al. Ze is en blijft onze kleine rebel en de kans dat de komende pakweg negentien verjaardagen daar verandering in gaan brengen is klein. We hebben ons daar al bij neergelegd

Voor Jorunn belooft het vooral een spannende nacht te worden. Al ruim een maand heeft ze, op enkele uitzonderingen na, een droge luier 's morgens. Iets waar we ze telkens goed voor hebben beloond: het aantal kleuterspelletjes op de iPad valt bijna niet meer te tellen. Vanavond voelde ze zich klaar om het eens zonder de pamper te proberen. We hebben voor de zekerheid een extra pyjama klaar gelegd, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat wel goed gaat komen.

Kleine kindjes worden groot. Op een dag als deze besef ik dat maar al te goed…

Marit ligt in bed. Slapen doet ze nog niet, neen, liever zegt ze nog een paar keer haar nieuwjaarsbrief op en zingt ze enkele klassiekers. Naast een kleine bloemlezing uit het beste van K3, Piet Piraat en Samson kwam vanavond ook het andere Vlaamse lied aan bod, zij het soms in een ietwat aangepaste versie: 

Drink rode wijn, 
dan vergeet je… lalalalaaaaa…
Drink rode wijn…
dan vergeet je om naar huis te ga-aaaan!

Dat zal ze wel van de mama hebben

We merkten enkele maanden geleden al dat onze twee kleuters gemakkelijker in slaap vallen als ze niet op hetzelfde moment naar bed moeten. Daarom mag Jorunn, in haar hoedanigheid van grootste kindje, elke avond een klein uurtje langer opblijven dan Marit. In die tijd houdt ze zich meestal rustig bezig met kleuren, een boekje lezen, een filmpje kijken of nog een beetje spelen. Wie dacht dat dat nog altijd op aloude ambachtelijke wijze werd gedaan, komt bedrogen uit; haar nieuwe beste vriendje op dat moment is de iPad. Buiten het feit dat ze nog niet kan lezen wat er op sommige knopjes staat, kan ze er verbazingwekkend goed mee overweg.

Deze morgen spuwde Jorunn haar melk terug uit op tafel. Ze begreep zelf niet zo goed wat er aan het gebeuren was, want ze dacht eigenlijk dat ze haar tanden stond te poetsen. Dat ze deze morgen niet al te goed wakker was, zal wel iets te maken hebben met het verjaardagsfeestje van neefje Hannes gisteren

Het was vandaag een dag waar we al even naar uitgekeken hadden. Jorunn naar de tweede kleuterklas en de allereerste schooldag van Marit. Toch verliep deze dag eerder anders dan we hadden verwacht… Toen de kindjes vorige week op vakantie naar zee waren bij oma en peter, was Marit van een of ander speeltuig gevallen en had daarbij haar voet bezeerd. Gisteren, toen de twee kapoenen terug thuis waren, bleek het nog niet echt veel beter te gaan. Dus snel even een afspraak gemaakt bij de dokter en we mochten diezelfde avond nog langsgaan. Omdat het niet duidelijk was wat er aan de hand, of voet in dit geval, was, kregen we het advies om er mee naar het ziekenhuis te gaan… Dus vandaag mocht Marit het ziekenhuis ontdekken in plaats de school. We zijn deze morgen wel even naar het klasje geweest en dat zag er erg leuk uit. Marit zag het helemaal zitten bij juf Maaike en haar klasje vol speelgoed In het ziekenhuis bleek vervolgens dat er niks gebroken of gescheurd was. Wat er dan wel mis was konden ze me echter niet zeggen. Beetje omgeslagen misschien? Feit is wel dat Marit er erg veel pijn van heeft en ze bijzonder veel moeite doet om niet op haar rechtervoet te moeten steunen…

Jorunn kwam thuis met een overschot aan energie. Met veel getater over wat er allemaal gebeurd was bij juf Annik en vol goeie moed voor morgen, hebben we haar met veel moeite iets na bedtijd kunnen overtuigen om toch maar te gaan slapen. Ze ziet het helemaal zitten

Het is al anderhalve maand geleden dat hier nog eens een nieuwtje te lezen was! Hoog tijd dus voor een kleine update!

Maritje slaapt sinds kort in haar ‘grote’ bed. Vandaag hebben we haar ‘kleine’ bedje, waar ze niet zelf in en uit kan kruipen/springen, verhuisd naar Erembodegem.
Onze twee kapoenen zijn ondertussen trouwens al eens gaan logeren bij oma, peter en tante. Eerst eens elk apart en vorige vrijdag samen. Het was voor mij de eerste keer slapen zonder een van de kinderen in huis sinds Jorunn er is… en dat deed wel even raar. De kindjes zelf hadden er niet de minste moeite mee; Marit kon naar verluid maar niet ophouden met iedereen ‘sjaapwel’ te wensen

Nu het zonnetje zich opnieuw een beetje meer laat zien, kunnen we eindelijk ook eens wat meer buiten spelen. Mama had eerder deze week al een nieuwe bal gekocht en deze voormiddag hebben we ook nog eens de glijbaan van onder het stof gehaald. De pret kon niet op

Het is opnieuw een tijdje geleden dat we je nog met nieuw leesvoer konden verrassen, maar vandaag is het – eindelijk – zover

Sinds ons weekje Frankrijk van eind december (foto’s volgen) hebben Jorunn en Marit het flink lastig gehad; vooral ‘s nachts. Niet op tijd willen gaan slapen, enkele keren per nacht wakker schrikken en mama en papa gillend uit dromenland halen. 2009, waarvoor trouwens onze beste wensen, begon anders dan we hadden gehoopt…
Ondertussen gaat het alweer iets beter. Bij Jorunn vooral omdat ze opnieuw het schoolritme te pakken heeft en bij Marit omdat er niet constant een grote zus rond haar fladdert die alles afpakt

Morgen gaan we nog eens bij de fotograaf langs. Het is alweer bijna een jaar geleden en op die tijd zijn beide kapoenen erg veranderd… Maar later meer daarover

De kindjes genieten ervan om eindelijk hele dagen buiten te kunnen spelen. Zo zijn we donderdag – na een omwegje langs de post – naar de speeltuin gewandeld waar de zusjes zich uitgeleefd hebben door vooral van het ene naar het andere speeltuig te lopen. Ook het speelgoed van andere kindjes kon hen wel bekoren. Vrijdag zijn we papa op zijn werk gaan bezoeken, en Jorunn heeft daar ook haar eerste boekentasje gekozen! Het is een blauw-oranje met Samson en Gert er op geworden.
Vandaag waren we uitgenodigd op een barbecue bij oma en peter en ondanks de hitte deden ze niets liever dan rondcrossen. Op de terugweg naar huis vielen ze in slaap in de auto en zijn thuis gewoon verder blijven slapen. Daar konden we van profiteren om ondertussen het zwembad op te zetten, zodat ze na het dutje een verfrissende duik konden nemen.
Voor het slapengaan nog snel even beide bedjes van een muggennet voorzien, want Marit stond vol muggenbeten (19!) van vorige nacht. Hopelijk helpt dat en kunnen we allemaal de komende nacht nog eens zonder onderbrekingen doorslapen…