Het was vandaag een dag waar we al even naar uitgekeken hadden. Jorunn naar de tweede kleuterklas en de allereerste schooldag van Marit. Toch verliep deze dag eerder anders dan we hadden verwacht…

Toen de kindjes vorige week op vakantie naar zee waren bij oma en peter, was Marit van een of ander speeltuig gevallen en had daarbij haar voet bezeerd. Gisteren, toen de twee kapoenen terug thuis waren, bleek het nog niet echt veel beter te gaan. Dus snel even een afspraak gemaakt bij de dokter en we mochten diezelfde avond nog langsgaan. Omdat het niet duidelijk was wat er aan de hand, of voet in dit geval, was, kregen we het advies om er mee naar het ziekenhuis te gaan… Dus vandaag mocht Marit het ziekenhuis ontdekken in plaats de school. We zijn deze morgen wel even naar het klasje geweest en dat zag er erg leuk uit. Marit zag het helemaal zitten bij juf Maaike en haar klasje vol speelgoed

In het ziekenhuis bleek vervolgens dat er niks gebroken of gescheurd was. Wat er dan wel mis was konden ze me echter niet zeggen. Beetje omgeslagen misschien? Feit is wel dat Marit er erg veel pijn van heeft en ze bijzonder veel moeite doet om niet op haar rechtervoet te moeten steunen…

Jorunn kwam thuis met een overschot aan energie. Met veel getater over wat er allemaal gebeurd was bij juf Annik en vol goeie moed voor morgen, hebben we haar met veel moeite iets na bedtijd kunnen overtuigen om toch maar te gaan slapen. Ze ziet het helemaal zitten

Het is al anderhalve maand geleden dat hier nog eens een nieuwtje te lezen was! Hoog tijd dus voor een kleine update!

Maritje slaapt sinds kort in haar ‘grote’ bed. Vandaag hebben we haar ‘kleine’ bedje, waar ze niet zelf in en uit kan kruipen/springen, verhuisd naar Erembodegem.
Onze twee kapoenen zijn ondertussen trouwens al eens gaan logeren bij oma, peter en tante. Eerst eens elk apart en vorige vrijdag samen. Het was voor mij de eerste keer slapen zonder een van de kinderen in huis sinds Jorunn er is… en dat deed wel even raar. De kindjes zelf hadden er niet de minste moeite mee; Marit kon naar verluid maar niet ophouden met iedereen ‘sjaapwel’ te wensen

Nu het zonnetje zich opnieuw een beetje meer laat zien, kunnen we eindelijk ook eens wat meer buiten spelen. Mama had eerder deze week al een nieuwe bal gekocht en deze voormiddag hebben we ook nog eens de glijbaan van onder het stof gehaald. De pret kon niet op

Het is opnieuw een tijdje geleden dat we je nog met nieuw leesvoer konden verrassen, maar vandaag is het – eindelijk – zover

Sinds ons weekje Frankrijk van eind december (foto’s volgen) hebben Jorunn en Marit het flink lastig gehad; vooral ‘s nachts. Niet op tijd willen gaan slapen, enkele keren per nacht wakker schrikken en mama en papa gillend uit dromenland halen. 2009, waarvoor trouwens onze beste wensen, begon anders dan we hadden gehoopt…
Ondertussen gaat het alweer iets beter. Bij Jorunn vooral omdat ze opnieuw het schoolritme te pakken heeft en bij Marit omdat er niet constant een grote zus rond haar fladdert die alles afpakt

Morgen gaan we nog eens bij de fotograaf langs. Het is alweer bijna een jaar geleden en op die tijd zijn beide kapoenen erg veranderd… Maar later meer daarover

De kindjes genieten ervan om eindelijk hele dagen buiten te kunnen spelen. Zo zijn we donderdag – na een omwegje langs de post – naar de speeltuin gewandeld waar de zusjes zich uitgeleefd hebben door vooral van het ene naar het andere speeltuig te lopen. Ook het speelgoed van andere kindjes kon hen wel bekoren. Vrijdag zijn we papa op zijn werk gaan bezoeken, en Jorunn heeft daar ook haar eerste boekentasje gekozen! Het is een blauw-oranje met Samson en Gert er op geworden.
Vandaag waren we uitgenodigd op een barbecue bij oma en peter en ondanks de hitte deden ze niets liever dan rondcrossen. Op de terugweg naar huis vielen ze in slaap in de auto en zijn thuis gewoon verder blijven slapen. Daar konden we van profiteren om ondertussen het zwembad op te zetten, zodat ze na het dutje een verfrissende duik konden nemen.
Voor het slapengaan nog snel even beide bedjes van een muggennet voorzien, want Marit stond vol muggenbeten (19!) van vorige nacht. Hopelijk helpt dat en kunnen we allemaal de komende nacht nog eens zonder onderbrekingen doorslapen…

Nu mama aan het werk is, is mijn vrije dinsdag tot volledige papadag gepromoveerd. Onze twee kapoenen een hele dag bezighouden is niet altijd een even simpele klus. De dag begon al veel te vroeg voor beide rakkers en in plaats van nog even te slapen, wilden ze meteen uit bed en gaan spelen. Het beetje minder slaap zorgde echter voor een stevig ochtendhumeur en deze voormiddag waren ze dan ook allebei een beetje aan de stoute kant. Maritje zat zelfs nog voor de middag opnieuw in bed.

In de namiddag, na een telefoontje van mama, ging alles weer stukken beter. Terwijl Marit nog lag te slapen, maakten Jorunn en ik een Lola aankleedpop. Van zodra de kleinste spruit dan wakker was, hebben we een wandelingetje gemaakt naar de bank, het station en het parkje. Na de fruitjes zijn we dan nog even tot aan de Delhaize geweest en toen we daarvan terug thuis waren, was mama er al.

Gisteravond was het feest in de zusjeskamer. Geen zin om te slapen maar wel om gek te doen, te babbelen, te dansen en rond te lopen (Jorunn dan toch, Marit raakt niet uit haar babybedje). Marit ging ook eens met veel geweld liggen en zakte toen door haar bedje! Gelukkig stond het kleine bedje van Jorunn nog in de buurt zodat ze snel verder konden ‘slapen’. Vandaag heeft Yves het bed dan hersteld, want het andere bedje is nodig bij oma die vanaf volgende week elke woensdag 2 deugnietjes op bezoek heeft.

Jorunn slaapt nu elke nacht in het grote bed en ze slaapt zo goed als elke nacht weer door!

Jorunn heeft deze week een groot bed gekregen, maar voorlopig heeft ze er nog maar een halve nacht ingelegen. Haar babybedje staat er ook nog, en van ons mag ze kiezen in welk bed ze slaapt. Ze heeft de laatste tijd problemen om door te slapen. Rond 1u wordt ze wakker en heeft ze ons nodig omdat ze bang is. En vaak duurt dat dan een uur. Wanneer ze eindelijk in slaap is geraakt is het rond 6u soms nog eens dat ze ons wakkerbrult. We dachten dat een nieuw bed misschien een oplossing kon zijn, maar voorlopig heeft het nog geen succes. Hopelijk gaat het snel weer over, want ze slaapt overdag al niet meer en nu wil ze ‘s avonds ook niet meer gaan slapen omdat ze zich de vorige nacht herinnert. En dan is ze ‘s morgens niet uitgeslapen, met als gevolg een dag vol peuteropstanden

Er is een hoektandje aan het doorkomen, en deze keer heeft ze er wat meer last van. Gelukkig verstoort het haar nachtrust niet. Ze slaapt ondertussen al meer dan een maand goed door, dus al bij al heeft het zo’n 13 maand geduurd eer ze dat trukje doorhad

We voelen nu wel het verschil hoor, terug volledige nachten kunnen slapen is echt luxe!

Marit is 11 maand geworden en heeft op korte tijd veel geleerd! Zo kan ze al flink in haar handjes klappen, zegt ze papa, mama en gedaan, begint ze te krabbelen met een potlood, en ze heeft leren stappen! Op kerstavond zette ze al een wankel pasje naar papa toe, maar nu zijn het al 2 of 3 stapjes weg van de zetel. Sinds 1 januari kan ze ook iets nieuws: doorslapen . De wens van mama en papa voor het nieuwe jaar is alvast uitgekomen!