Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog een berichtje schreef, maar ik ga daar meteen verandering in brengen!

De laatste weken was Marit al regelmatig eens op het minitoiletje gaan zitten. Zonder al te veel succes echter, want ofwel kwam er toen niets, ofwel kwam het pas wanneer ze alweer door de kamer aan het hollen was. Ze liet de moed echter niet zakken en bleef oefenen… en gisteren heeft ze voor de allereerste keer een plasje in haar potje achtergelaten! Ik hoef niet te vertellen hoe trots ik ben op mijn eigenlijk-niet-meer-zo-kleine meid

Ook de woordjes, en zelfs al kleine zinnetjes, beginnen goed te lukken. Meestal beperken de woorden zich wel tot de klinkers, maar we verstaan wat ze bedoelt en helpen haar aan de juiste medeklinkers. Haar laatste woordje tot nu toe is ‘neuhoo’ (neushoorn)

Vandaag gaan we er nog eens een leuke papadag van maken. De winkel en de bib staan al op de agenda en de tijd tussendoor zullen we wel weten op te vullen met kleuren, dansen, zingen, de deuren open en dicht doen, de lichten aan en uit doen en het huis afbreken

Vandaag is Marit 18 maand geworden, proficiat kleine meid die al niet meer zo klein is! Op deze leuke dag moest mama een halve dag werken, Griet en peter Tim zijn komen oppassen. Toen Marit mij zag binnenkomen begon ze heel hard te zagen en te knuffelen en te hangen. Toen ik eens in haar mondje keek, bleken er 2 nieuwe tandjes te zitten… Het was lang geleden dat er nog eens tandjes groeiden!
Wat Maritje nu vooral leuk vindt: kleren proberen aandoen (en kwaad zijn omdat het niet lukt), aarde uit bloempotten halen, met water spelen, boekjes lezen en overal op klimmen. De laatste nieuwe woordjes zijn keuken, koekje en dikkop. Dat laatste zei ze tegen de grote schildpad

Jorunn wist me vandaag te zeggen dat ik het zwembad nog wat moest pompelen (oppompen) en dat ze met haar zusje eens naar de fietsautomaat (geen idee wat dat moet voorstellen) moest gaan

Marit heeft – eindelijk – ontdekt dat ze soms sneller van ons gedaan krijgt wat ze wil als ze ook woordjes gebruikt om ons dat duidelijk te maken. Dat ze maar al te goed verstaat wat we tegen haar vertellen wisten we al langer, maar met het sneltempo waarop ze nu nieuwe woordjes leert en ook gebruikt, denken we dat ze ook begrepen heeft dat communicatie in twee richtingen hoort te gaan

Enkele dingen die ze er nu en dan uitflapt wil ik jullie niet onthouden…

• ‘da boo’: dag boom
• ‘da tutj’: dag tutje (‘s morgens, wanneer ze haar tutje in bed achterlaat)
• ‘boe’ of ‘boeba’: Bumba en Bumbalu (er moet een kleine nuance in zitten waarmee ze beide namen van de clowns uit elkaar kan halen, maar wij hebben het nog niet gehoord)
• ‘pam’ of ‘pampam’: pamper, zegt ze meestal als de pamper vol is
• ‘tingting’: haar antwoord op de vraag welk geluid de ijskar maakt
• ‘owa’: oma
• ‘wawe’: water
• ‘naan’: banaan
• ‘appa’: appel
• ‘pee’: peer
• ‘sju’: zus

Deze avond in de zetel…

Nijntje: “Hallo, ik ben Nijntje!”
Marit: “huh!”
Nijntje: “Wil je met me spelen?”
Marit: “Jah!”

Nog 2 hoektandjes erbij! En al een paar dagen ferm lastig daarvoor, een hele dag zagen en wenen en vallen en blutsen, ocharme ons bolleke!

Vandaag heeft ze Bumba en deur gezegd

Marit heeft de laatste weken al veel woordjes geleerd: bal, banaan (baa), bumbalu (boe), boom. Ze zit aan de letter B van het alfabet denk ik

Door Jorunn haar woede-aanvallen heeft ze soms ook kuren maar ze is nog snel af te leiden, gelukkig maar. Het is nogal een wildebrok in alles wat ze doet. Elke dag heeft ze wel weer een bluts en een buil en meestal vindt ze het niet eens erg. Ze doet ook niets liever dan buiten op ontdekking gaan. En probeert spinnetjes te pakken om aan mama te geven! Lief he…

Tandje 6 is er ondertussen ook door, zomaar ineens!

Jorunn aan tafel: “Marit wil ook nog een beetje appelsmoes”

Koomstoker!

(= stoomkoker)

Jorunn haar mond staat tegenwoordig geen seconde meer stil, ze denkt luidop. En liefst van al verwacht ze enige vorm van dialoog. Vermoeiend soms. Haar woordenschat is enorm aan het uitbreiden en zinnetjes gaan ook al vlot. Als ze iets ziet waarvan ze de naam niet kent zegt ze “die” en als je dan zegt wat het is onthoudt ze het ook. Wat wel grappig is zijn haar vraag-zinnetjes. Als ze iets wil dan stelt ze de vraag die je haar zou moeten stellen . Zo zegt ze “Wil je mee?” maar bedoelt ze eigenlijk “Ik wil mee”. Af en toe verwart ze 2 woorden, vooral met “handvat” en “washandje” heeft ze het nog moeilijk. Maar mama heeft dat probleem ook nog altijd dus dat is niet erg