Het was vandaag een dag waar we al even naar uitgekeken hadden. Jorunn naar de tweede kleuterklas en de allereerste schooldag van Marit. Toch verliep deze dag eerder anders dan we hadden verwacht…

Toen de kindjes vorige week op vakantie naar zee waren bij oma en peter, was Marit van een of ander speeltuig gevallen en had daarbij haar voet bezeerd. Gisteren, toen de twee kapoenen terug thuis waren, bleek het nog niet echt veel beter te gaan. Dus snel even een afspraak gemaakt bij de dokter en we mochten diezelfde avond nog langsgaan. Omdat het niet duidelijk was wat er aan de hand, of voet in dit geval, was, kregen we het advies om er mee naar het ziekenhuis te gaan… Dus vandaag mocht Marit het ziekenhuis ontdekken in plaats de school. We zijn deze morgen wel even naar het klasje geweest en dat zag er erg leuk uit. Marit zag het helemaal zitten bij juf Maaike en haar klasje vol speelgoed

In het ziekenhuis bleek vervolgens dat er niks gebroken of gescheurd was. Wat er dan wel mis was konden ze me echter niet zeggen. Beetje omgeslagen misschien? Feit is wel dat Marit er erg veel pijn van heeft en ze bijzonder veel moeite doet om niet op haar rechtervoet te moeten steunen…

Jorunn kwam thuis met een overschot aan energie. Met veel getater over wat er allemaal gebeurd was bij juf Annik en vol goeie moed voor morgen, hebben we haar met veel moeite iets na bedtijd kunnen overtuigen om toch maar te gaan slapen. Ze ziet het helemaal zitten

Jorunn is vrijdag ziek geworden in de klas. Gelukkig was is thuis dan, dus ik kon ze snel halen. Marit begreep dat niet zo goed :-). Ze heeft dan de rest van de dag veel geslapen en tussendoor overgegeven. Dit weekend had ze nog helemaal geen zin om te eten, maar ze was wel alweer vrolijker. Ze overleeft voorlopig vooral op aquarius en af en toe een halve aardbei of een koekje. Omdat ze gisteren nog de hele dag diarree had en nog altijd slapjes is, hebben we ze vandaag nog thuis gehouden. Hopelijk is ze snel weer beter…

Ondertussen zijn we al bijna een maand verder, tijd voor een update dus!

De eerste schoolweek was vrij goed verlopen, al begon het besef te komen dat ze mama/papa elke dag moest missen en dat ze dat toch niet zo leuk vond. Vooral tijdens de speeltijden had ze het moeilijk volgens de juf. Ze is het dan ook niet gewoon om met andere kindjes te spelen.
Op donderdag 4 september kwam ze thuis met een snotneus en is ze ’s nachts ziek geworden. Vrijdag thuis gebleven, de week erna zijn we dinsdag naar de dokter geweest want ze bleef maar koorts hebben en Marit werd ook ziek. Verdict: Jorunn verkoudheid en Marit een oorontsteking! Neusdruppeltjes, hoestsiroop voor Jorunn en antibiotica voor Marit, een hele boterham. Woensdag werd mama ook ziek en dat heeft ook 6 dagen geduurd. Uiteindelijk is Jorunn op dinsdag 16 september terug naar school kunnen gaan. Ze heeft het dus goed te pakken gehad. Marit had er veel minder last van. We hopen dat het niet een hele winter vol verkoudheden zal zijn!

De eerste schoolweek (voor de 2x keer) verliep heel moeilijk. Wenen ’s morgens, wenen bij het afhalen van school, wenen ’s avonds en sommige nachten ook nog eens. En altijd weer: “Ik wil niet naar school” en “Je gaat mij toch komen halen als de school uit is he?” Maar in de loop van deze week is dat stilaan verbeterd, gelukkig maar want het is heel lastig om ze daar elke ochtend in tranen achter te laten in school. We hielden het afscheid zo kort mogelijk. Vandaag ging het zelfs heel goed, ze heeft ze me bijna niet meer bekeken, ze had te veel haast om bij juf Elke te gaan staan

Er zijn 22 kindjes in haar klas, en haar symbool is een slakje. Naar eigen zeggen heeft ze al 1 vriendinnetje: Fleur, “Maar de andere kindjes ken ik nog niet hoor mama”. Ze heeft een heen-en-weer boekje met veel praktische mededelingen en veel invulformulieren :-). Deze week mocht ze elke dag iets meenemen in het kleurtje van de dag: maandag een gele badeend, dinsdag een groen laarsje, woensdag was het pedagogische studiedag en vandaag had ze een blauw kussentje meegenomen. Morgen is het de rode dag. Vandaag is ook de fotograaf langsgekomen op school, we zijn eens benieuwd…

Maritje geniet ondertussen van de aandacht die ze krijgt als Jorunn op school zit. Als Jorunn dan terug is, vraagt ze ook extra aandacht. Dit doet ze door Jorunn pijn te doen, haar theatraal te laten vallen bij de minste opmerking of iets dat haar tegenzit, en haar echt tussen Jorunn en mij komen wringen. Hopelijk is deze fase snel voorbij, want het zijn vermoeiende avonden zo.

Ook papa was op 1 september op school begonnen, maar dan met les geven (avondonderwijs). Bijgevolg is papa er 2 avonden in de week er niet bij wanneer ze gaan slapen, en daar moesten ze ook even aan wennen. Maar stilaan valt alles hier weer in de plooi. Hoewel, Marit is weer ferm aan het snotteren en heeft vannacht een halve nacht bij mama en papa doorgebracht…

Vorige week dinsdag bleek er weer een gaatje in Jorunn haar tut te zitten. De laatste tijd gaan de fopspenen hier niet langer mee dan een week doordat Jorunn ze kapot bijt. Ze had al een tut van volle siliconen gekregen - speciaal voor bijterkes, de ‘grotemeisjestut’ - maar die wilde ze niet. We hadden haar gewaarschuwd dat als haar laatste tutje kapot was, dat het dan gedaan was. En dan was het zover. Ze begreep het en ging er mee akkoord, maar wilde wel geen middagdut meer doen. Twee avonden heeft ze het moeilijk gehad, maar de grotemeisjestut wilde ze ook niet. En nu gaat het goed, joepiejee!

Diezelfde dinsdag (jaja) hadden we ook besloten terug met de zindelijkheidstraining te beginnen. We waren allemaal gemotiveerd, al heeft ze het nog wat moeilijk omdat ze haar broek zelf niet kan (wil/durft) uit doen. En toen zijn Jorunn en ik donderdagochtend ziek opgestaan…

Drie dagen koorts heeft ze gehad, en toch is ze flink blijven op het potje gaan. Nu we terug genezen zijn, doen we verder natuurlijk. Ik mag haar alleen geen pamper aandoen overdag, want dan heeft ze geen zin om op het potje te gaan.

En zo is ze alweer een grotere meid geworden, waar we heel fier op mogen zijn!

Het vele zalfjes inmasseren heeft dan toch iets uitgedaan, want Marit wordt ’s nachts niet meer wakker van de jeuk en ook overdag heeft ze geen kronkel-aanvallen meer. De eczeemplekjes zijn er nog maar zijn al veel verminderd. Haar velletje voelt alweer wat egaler aan. Tegen haar verjaardag zal het helemaal in orde zijn (anders moesten we nog eens terug gaan bij de dokter). De laatste dagen is ze weer ferm haar stappen aan het oefenen, ze durft de wijde kamer in te stappen zonder dat ze direct iets heeft waartegen ze kan steunen. Of ze loopt eens van de speeltafel naar de zetel (zo’n 2 meter). Gisteren heeft ze voor de eerste keer zelf yoghurt uit een kommetje gelepeld en dan ook in haar mondje gekregen. En plots is ze geen baby meer…

We zijn deze avond eens bij kinderarts Van Gijsel geweest, aangezien hij gespecialiseerd is in huidziekten en allergieën leek dat de beste keuze. We waren al eens bij hem geweest voor de nacontrole toen Marit (en ook Jorunn) een week of 4 was. Het verdict was al snel gevallen: Op haar buik en rug is het voornamelijk Miliaria rubra (verstopte zweetkliertjes). Op haar armen en benen en een beetje op haar buik zijn er eczeemplekjes en voor de rest: hele droge huid. We hebben een hydraterende zalf voor ’s morgens, daarna een cortisonenzalf voor de eczeem. ’s Avonds dan terug hydraterende zalf en teerzalf voor de eczeemplekjes. Tot slot ook nog een speciale badolie. Hopelijk is ze snel van de jeuk verlost!

Marit heeft nu al een tijdje uitslag die in vlagen opkomt en verdwijnt, altijd op een andere plaats. Het begon op haar buik, daarna haar benen en armen, haar nek en sinds vandaag ook haar schouders en rug. Het zijn rode plekken met kleine pukkeltjes er in. En soms jeukt het en zit ze te krabben en te klagen. Een vette zalf helpt wel wat. We zijn aan het denken in de richting van allergie/eczeem, ik maak maandag eens een afspraak met de kinderarts.

Snot, hoesten, zagen en wenen… we hebben er de laatste dagen in overvloed van mogen genieten Onze twee flinke meiden hebben de strijd tegen de verkoudheid niet helemaal gewonnen en bijgevolg hebben we de plannen voor de feestdagen lichtjes moeten aanpassen (afschaffen eigenlijk). We leggen hen dan maar eens extra in de watten vandaag (figuurlijk)

We zijn woensdag nog naar de dokter geweest en zoals we dachten is er niet echt iets aan de hand. Donderdagnamiddag heeft Marit nog eens 38,5 koorts gehad en vannacht hebben we eindelijk nog eens wat kunnen slapen. Vandaag is er niets meer aan de hand, joepie! Hopelijk mogen we vannacht nog eens goed slapen

Marit is de laatste dagen wat ziekjes. Zondagnamiddag 39,5 koorts, na een pijnstiller zakte dat weer snel. ’s Nachts weer koorts. Maandagochtend niets, in de late namiddag weer 39,5. Weer zakte het snel en de avond verloopt rustig tot rond middernacht. uurtje wakker tot de koorts gedaald is en dan terug gaan slapen. Dinsdagochtend lijkt ze helemaal beter, in de namiddag nog 38,5 en ’s avonds niets. Maar deze nacht gloeide ze weer helemaal en heeft dan een halve nacht bij ons geslapen. Hoewel, slapen kan je dat niet echt noemen… Nu is alles weer ok en is ze vooral heel moe (samen met ons). Voor de rest heeft ze nergens last van, geen hoest, geen snot, geen oorpijn, geen diarree, geen tandjes. Het is wel raar dat die koortsaanvallen zo snel opkomen. Hopelijk is het vandaag echt gedaan!